Mój krótki romans z Mią – recenzja na Seksualności Kobiet

LELO Mia in pink pluged into an USB port

Zdarzyło mi się już w życiu dwa razy wygrać zabawkę erotyczną nawet nie wiedząc, że zgłaszam się do konkursu. O dziwo, gdy zgłaszałam się celowo, takiego szczęścia nie miałam. Za pierwszym razem, kiedy szczęście się do mnie uśmiechnęło, stało się to dlatego, że zakochałam się w pracach Mathew Healy’ego i nie mając za bardzo jak tej miłości dać upust (sprzedaje swoje dzieła za pół darmo, ale akurat wtedy w moim portfelu była pustka), napisałam artykuł na Seksulaność Kobiet. Wtedy okazało się, że Voca właśnie organizuje konkurs artykułowy. I wygrałam LELO Mię.

Do tej pory recenzowałam Mię dwa razy a i tak myślę, że nie do końca oddałam jak bardzo pokochałam ten kawałek plastiku.

WAŻNE: obecnie na rynku można spotkać trzy wersje Mii. Wersja pierwsza (nazwijmy ją 1A) ma słabe wibracje i psuje się. Wersja pierwsza poprawiona (1B) ma mocniejsze wibracje i nie psuje się – o niej jest recenzja. Wersja druga (2) wyszła niedawno. Według Epiphory, której ufam, nie jest mocniejsza od 1B, ma za to kilka więcej trybów pulsacji i nie boi się wody. Jeśli te ulepszenia nie są dla nas ważne, to można kupić 1B, jako że jest tańsza. To czego lepiej unikać, to złogi magazynowe 1A. Jak rozpoznać wersję Mii? Dzięki skuwce i materiałowi przy porcie USB:

  • 1A skuwka bez rowków w środku, port wystaje z silikonu, nie występuje w kolorze czarnym
  • 1B skuwka z rowkami w środku, port wystaje z silikonu
  • 2 skuwka bez rowków w środku, port wystaje z pomalowanego na srebrno plastiku.

Pamiętacie? To teraz chodźcie na Seksualność Kobiet po pełną recenzję.